خب یه دفعه بگید برگشتیم به دوران جاهلیت و بت پرستی دیگه

محرم که میاد هر کسی بنوعی برای امام حسین عزاداری میکنه ! یکی قمه ورمیداره میزنه تو فرق سرش و از دردی که میکشه لذت میبره …. احساس میکنه این خون رو داره در راه امام حسین میده … کسی که اینکار رو میکنه میخواد اثبات کنه که شجاعت و لیاقتش رو داره که از یاران امام حسین باشه و بنوعی بصورت نمادین میخواد خودش رو در صحرای کربلا و در کنار امام حسین نشون بده !

یکی با خاک رس و گلاب گِل درست میکنه به سر و صورتش میماله … یکی زنجیر میزنه به پشتش تا خون بزنه بیرون ! … یکی از خود بیخود میشه اینقدر مشت به سرو کله اش میزنه که بیهوش میشه … یکی کمربند چرمی میبنده به کمرش میره علم بلند میکنه تا پدر مهره های کمرش در بیاد و چه عشقی میکنه وقتی میبینه جماعت دارن نگاش میکنن ! زیر سنگینی عَلَم جونش در میاد اما حیا نمیکنه ! یه عده ادم ساده هم میرن علم رو میبوسن و بهش پارچه سبز میبندن و ازش حاجت میخوان ! حالا اینکه همه این اعمال از روی اخلاصه یا ریا بماند گرچه فکر میکنم معجونی از هر دو اینهاست … یعنی هم مخلص داریم هم ریا کار ! اینکه میگم مخلص منظورم اینه که این کارای غلط رو با جهل به غلط بودن انجام میدن و غرضی ندارن جز تعزیه و عزاداری …جور دیگه ای بلد نیستن … بابا و بابابزرگشونم همینجوری عزاداری میکردن !

من فکر میکنم باید عقل رو در تعزیه ملاک قرار بدیم نه احساس رو ! یعنی تمام کار های غیر عقلانی دور ریخته بشه …! چه اشکالی داره ماهمه برای امام حسین خون بدیم ! چه اشکالی داره روز عاشورا بصورت نمادین روز خون حسین نامگذاری بشه و تمام اونهایی که دلشون به عشق حسین میتپه خون بدن ! اما نه با قمه زدن و زنجیر زدن ! اگر پایگاه های سیار انتقال خون در مسیر هیئت های مذهبی قرار بگیره مسیر این خون دادن هم میتونه زیبا تر …انسانی تر و عقلانی تر بشه و این خون های اهدایی زندگی رو به ارمغان بیاره ! به جرات میتونم بگم که اینکار هم ثواب داره هم از دید جهانیان تحسین بر انگیزه ! بیاید باور کنیم دیگه تو قرن بیستم این نوع عزاداری خجالت اوره …..!

می دونستی اشک گاهی از لبخند با ارزش تره؟

چون لبخند رو به هر کسی می تونی هدیه کنی اما

اشک رو فقط برای کسی می ریزی که نمی خوای از دستش بدی

چشمانت را دوست دارم بخاطر قطرات اشکی که میدانم بر سر مزارم خواهی ریخت