چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روز نه در فردایی؟

پیله ات را بگشا...تو به اندازه یک پروانه زیبایی

الهی تیزی تیغ دشمن را برایم کند کن !!!

من دلم میخواهد خانه ای داشته باشم پر ز دوست.

 كنج هر دیوارش دوستانم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو.

هر كسی میخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوی دلهاست.

 شرط آن داشتن یك دل بی رنگ و ریاست.

 بر درش برگ گلی میكوبم و به یادش  با قلم سبز بهار مینویسم ای دوست خانه دوستی ما اینجاست. تا كه سهراب  نپرسد دیگر خانه دوست كجاست

خنده آدم ها همیشه از دلخوشی نیست . گاهی شکستن دلی کمتر از آدم كشی نیست . گاهی دل اینقدر تنگ میشه که گریه هم کم مییاره . یک حرف ساده هم گاهی چقدر غم مییار

 تا حالا کفشاتو نگاه کردی ؟؟ دو تا عاشق.دوهمراه که بی هم می میرن.با هم خاکی میشن,بدونه هم زیره بارون نمیرن, کاش آدما هم یه کم از کفشاشون یاد بگیرن.