رها

كاملا موافقم

سرانجام روزی خواهد آمد...!
کفن تقدیر را تازیانه می کنم،

و خواب را تعبیر!

دست آینه را خواهم شکست

از خواب پلی خواهم ساخت

خواب مرغان تشنه که هوس آبهای دجله را

به خوابهای فراموشی میسپارند

عشق را
ای کاش زبان سخن بود

آنکه می گوید دوستت دارم
دل اندوهگین شبی ست
که مهتابش را می جوید

ای کاش عشق را
زبان سخن بود

بانوی مهتاب

آمد شبی برهنه ام از در
چو روح آب
در سینه اش دو ماهی و در دستش اینه
گیسوی خیس او خزه بو، چون خزه به هم.

من بانگ بر گشیدم از آستان یاس:
(( - آه ای یقین یافته، بازت نمی نهم! ))