علی محمدپور

به نوازش باران بر خاک قسم . به نجوای باد در گوش درختان . قسم به عصاره ی باور داشتن . به سترونیه آزادی از بند . به نگاهی که در قاب پنجره خشکیده هنوز . و کسی می آید از راه دراز تا با آمدنش افسانه ی آن مرد سفر کرده به باور بنشیند