نیر عابدی

زندگی قافیه باران است.من اگر پاییزم و درختان امیدم همه بی برگ شدند,تو بهاری و به اندازه باران خدا زیبایی....

با تمام وجود گناه کردیم اما نه نعمتهایش را از ما گرفت ، نه گناهانمان را فاش کرد بیندیش اگر اطاعتش کنیم چه میکند

شمع جمع محفل شاهان شدن شوقی ندارد      ای خوش آن شمعی که روشن می کند ویرانه ای را

دیشب صدای تیشه از بیستون نیامد                 شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد