محمد باقری

همیشه آخر حرفا پر از حرفای ناگفته است، همیشه حال ما این است، همیشه دنیا آشفته است

ذهن های بزرگ درباره ایده های بزرگ صحبت میكنندذهنهای متوسط درباره رویدادها حرف می زنند- ذهن های كوچك درباره دیگران حرف می زنند

قصه گو با دردهای بیکران/ با کدامین عشق گوید قصه اش/کرده پنهان در گلو غوغای خویش/مانده ام با نای پر آوای خویش...

دل كهرنجید از كسی خرسند كردن مشكل است شیشه بشكسته را پیوند كردن مشكل است كوه را با آن بزرگی میتوان هموار كرد حرف ناهموار هموار كردن مشكل است