جواد م

تاریکم و شب از دل من می جوشد    تکرار به تکرار خودش می کوشد    تکراریم آنقدر که حالا دیگر    پیراهنم از حفظ مرا می پوشد  

روزها می روند    صندلی راحتی ام هست       توهستی       وپنجره هابازند....  

سرما که می‌خورم    تو به جای من دارو بخور !     دکتر در عکس تن من    سلول‌های تو را دیده است ... !!  

خدا خیر بدهد این کفش های بندی را ...که رفتنت را ...که رفتنم را ... دقیقه ای حتی  به تعویق می اندازند