بانوی کوچک

قلب من از تپیدنش خسته شد، نبضم با ضربه های معكوس مرد/ قلب من از خستگی خوابش گرفتع این دل نا امید و مایوس مرد...

دو دریچه دو نگاه دو پنجره , دوعزیز دو هم نشین دو هنجره / دو مسافر تو مکسیر زندگی , دو عزیز دو همدم همیشگی....

و این منم زنی تنها در آستانه فصلی سرد در ابتدای درک هستی آلوده زمین و یاس ساده و غمناک آسمان و ناتوانی این دستهای سیمانی