مرضیه محب امام هادی علیه السلام

ای مهربانترین کرم سفره ی گدا

یا ایها الرئوفی و یا ایها الرضا

امشب خدا کند که تو را ای حضور سبز

این قوم اشتباه نگیرند با خدا

ای لطف بی نهایت شبهای زائران

یکبار ما ، سه بار شما ، پیش ما بیا

با گریه های توست اگر گریه می کنیم

ای روضه خوان گریه ی ابن شبیب ها

یابن شبیب گریه فقط بر غم حسین

یابن شبیب گریه فقط بهر کربلا

یابن شبیب جد مرا سر بریده اند

پیش نگاه عمه ما سر بریده اند

خدا صدای خودش را شنید از دهنت
دوید داخل گودال و دید از دهنت-
-تلفّظ لغت یا غیاث مشکل بود!!!
به گریه نیزه به بیرون كشید از دهنت!!!!
به سمت پهلوی تان راه تیغ ها كج شد
همین كه نام مدینه پرید از دهنت
تو تشنه و جگر نیزه ها خنك می شد!
نسیم باغ فدك می وزید از دهنت
خدا برای بهشت خودش،شقایق را
غروب روز دهم آفرید از دهنت

(آب آور)

ناگهان بازوی آب آور تو می ریزد

مشک می ریزد و چشم تر تو می ریزد

مژه های تو خودش لشکری از طوفان است

تیر را چون بکشم لشکر تو می ریزد

دیدم از دور که با نیزه بلدت کردند

بی سبب نیست که بال و پر تو می ریزد

گیرم امروز ببندم به سرت پارچه ای

صبح فردا روی نیزه سر تو می ریزد

بهترین کار تو این است که دستت نزنم

دست من گر بخورد پیکر تو می ریزد

شده اندازه ی قاسم بدنت از بسکه

قد و بالای تو دور و بر تو می ریزد

مادرم مادر تو - مادر تو مادر من

گریه ی مادر من - مادر تو می ریزد

جــلـوه ی ذات کــبــریــا شــده ای

کعبه ی تیـغ و نیـزه هـا شـــده ای

زیـر ایـن چکمه های زبر و خشن

مثـل قـالـی نــخ نــما شـده ای

چقدر نیزه خورده ای! چه شده؟

دم عـصــری پر اشتها شده ای

نیــزه ای بوسـه زد به لعل لبت

مــاه زینـب چه دلـربا شـده ای!

همـه ی مـوی عمه گشـته سپید

خـوب شد خمره حنا شده ای

کــاوش تیــغ هـا برای زر است

تــو مــگر معــدن طلا شده ای؟

نـقـشه ی ری خطـوط زخـم تنـت

پس برای همین تو تا شده ای؟!

بـا تقــلا و دسـت و پــا زدنــت

بــاعــث گـریــه ی خــدا شـده ای

(عیدتون مبارک)


کعبه آنقدر بی تو زیبا نیست

بی حضورت مطاف دنیا نیست

بی سبب رد نکرده مریم را

این طرفها که جای عیسی نیست

کعبه مختص حال امروز است

مثل دیروز و مثل فردا نیست

سوره ات را خودت نزول بده

ورنه جبریل مرد اینها نیست

تو که از این طرف نمی آیی

پس چه بهتر در حرم وا نیست

ای مسحای سبز بنت اسد

آیه لم یلد و لم یولد

چه خوب است آب و هوایی که دارید

همیشه بهشت است جایی که دارید

الهی روی خلوتی هم نبیند

شلوغی این کوچه هایی که دارید

مجال عرق ریختن هم ندادید

به پیشانی این گدایی که دارید

نمی خواهم اصلا بفهمم که ما را

کجا می برد رد پایی که دارید

همین که شما می بریدم، یقینا

شبی می رسم تا خدایی که دارید

از امروز ناله رسان حسین است

پر فطرس بینوایی که دارید

برایم هوای بهشتی بالا

حرام است با کربلایی که دارید

در کوچه گرفتند اگر دور و برش را
چیدند اگر زخم ترین بال و پرش را
این ارث علی دوست ترین های قبیله ست!!!!!!!!!!
جا داشت در این شهر ببیند اثرش را!!!!!!!!
محراب همین پیر زن کوفه چه خوب است
تا اینکه به پایان برسااند سحرش را
این بار به جای گره سبز نگاهش
می بست سر نافله بار سفرش را
این کوفه نشینان که گهی بام نشینند!!!
با سنگ شکستند سر رهگذرش را!!!!
دلواپس امروز غریبی خودش نیست
انداخته بر جادۀ فردا نظرش را
مشغول زیارت شده آهسته بنالید
این مرد که بر دست گرفته ست سرش را!!

اگر صد تیر ناز از دلبر آید/مکن باور که آه از دل بر آید
پس از صد سالبعد از مرگ داداش/هنوز آوازدلبر دلبر آید
دلم را جز تو کس دلبر نباشد/به جز شور تو ام در سرنباشد
دل داداش تو عمدا میکنی تنگ/که تا جای کس دیگر نباشد.....
***********************************************

این دلخوشی کجاست که تو زود می رسی؟

در یک پگاهِ جمعه ی موعود می رسی؟



سهراب مُرد، رستمِ بیچاره سکته کرد

آیا شما همیشه چنین زود می رسی؟!



بعداز سه بار جنگ جهانی و قتل عام

در بدترین زمانه ی موجود می رسی!!



اخبار گفت: منتظر مقدم توائیم

او در ادامه اش که نیفزود می رسی



این فرش از جوانی خود بود منتظر

وقتی که مُـرد قالی و٬ فرسود می رسی!



تا بود ناز کردی و پیشش نیامدی

حالا که شاعرت شده نابود٬ می رسی



آقا! جسارتاً به شما عرض میکنم:

باور نمی کنم که شما زود می رسی!!!

(العجل یا حجة الله)

من در ظهور رب زمین شک نمی کنم
اصلأ به هیچ وجه به این شک نمی کنم

قبلأ زیاد پیش می آمد که شک کنم
حالا رسیده ام به یقین ، شک نمی کنم

ذهنیت نبودن تو شک می آورد
تو هستی و برای همین شک نمی کنم

حافظ که گفت می رسی وهیچوقت من
بر فالهای آینه بین شک نمی کنم

با شعر هم نمی شود ابراز حال کرد
اصلأ خودت بیا و ببین شک نمی کنم

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه بالاخره كلوب خودتون تاسیس شد اگر ممكنه عضو و معاون كلوب خودتون بشین http://www.cloob.com/clubname/tarannomevahy

از دم صبح کمی این دل شیدا تنگ است
بی تو تهران همه جا تار و سحر بی رنگ است
تو که یک روز زما دوری و کرمانشاهی
قدر یک سااااال برای تو دل ما تنگ است

بر روی دست ماندن این بارها بس است
غیر از تو رو زدن به خریدارها بس اس

این نفس مانع است ، خودت برطرف نما
بین من و تو چیدن دیوارها بس است

من بندگی ز ترس جهنم نمی کنم
بنده شدن بخاطر اجبارها بس است !

خیلی گناه می کنم و توبه می کنم
دیگر بس است اینهمه تکرارها بس است


این بار را بخر که دگر راحتم کنی
بیهوده رفتن سر بازارها بس است

ما را بهشت هم نبر ، اما قبول کن
لبخند تو برای گنه کارها بس است

آری فقط حسین مرا رد نمی کند
از این به بعد رفتن دربارها بس است

تقدیم به شما:
http://www.cloob.com/profile/blog/one/username/5571307/logid/1618139

کریمه! سفره­ی نان را بدست تو دادند

همیشه روزی مان را بدست تو دادند
چگونه دل نگران قیامتم باشم
دل منِ نگران را بدست تو دادند
کلید قفل حرم را بدست ما دادند
کلید قفل جنان را بدست تو دادند
قلمروی تو خلاصه نمی­شود در قم
همه زمین و زمان را به دست تو دادند
نجات مردم قم دست "میرزای قمی" است
نجات هر دو جهان را بدست تو دادند
نگاه ما همه بر آفتاب محشر توست

دخیل ما همه بر رشته ی معجر توست
(عیدتون مبارک)

امروز که زمین و آسمان می گرید


از بهر غریب سامرا می گرید


جا دارد اگر که شیعه خون گریه کند


چون مهدی صاحب الزمان می گرید

همان امام غریبی که شانه اش خم بود
به روی شانه ی پیرش غم دو عالم بود
میان صحن حسینیه ی دو چشمانش
همیشه خاطره ی ظهر یک محرم بود
دل شکسته ی او را شکسته تر کردند
شبیه مادر مظلومه اش پر از غم بود
اگر تمام ملائک زگریه می مردند
به پای خانه ی آتش گرفته اش کم بود
حدیث حرمت او را به زیر پا بردند
اگر چه آبروی خاندان آدم بود
شتاب مرکب و بند و تعلل پایش
زمینه های زمین خوردنش فراهم بود
مدینه بود و شرر بود و خانه ای ساده
چه خوب می شد اگر یک کمی حیا هم بود
تسلیت می گم