نوید

این کاملشه آبجی:

در این روز گار یلدایی
غوطه می خورم
درخلسه ی خاموشی
و چسبیده ام به جفت تنهایی،
ولی با این همه دیوانه وار
امید می نوشم
اما نه…
کاش بودی تا می گفتم:
دوبـاره سـیـب بـچـیـن حـوا
مـن خـسـتـه ام
بگذار از اینجاهـم بـیـرونـمان کـنـنـد

manzuret chje

استغفرا...

یك دست جام باده و یك دست زلف یار
اینگونه بود ها!كه بغل اختراع شد!!!

یك دست جام باده و یك دست زلف یار
پس من چگونه پیرهنم را عوض كنم؟!!

اوهوم

خودم پیداش نکردم هنوز

پیداش می كنم آخرش این ضمیر مفعولی مخاطبو دیگه!