مهدی رضایی

سر انگشت خیالت را به خون عاشقان تر کنبیا بر خاک من بنشین و با رسواییم سر کنمن آن مقدار تنهایم که از مهتاب میدانمبرایش شعر می خوانم نمیدانی و باور کنهنوز از ساعت عشقت به دور درد میپیچمتو درد و من گلی هستم بیا من را تو پر پر کنحضور ساقی آتش زد لبان تشنگیها رابریز و بی حواسم کن بیا تردید کمتر کن ...

سپیدار بلند من اگر سخت است و دشوار است اگر ظلم است و بیداد است اگر از شش جهت تصویر غمهای طبیعت بر نیام خنجرت مهر است                                   باقی باش سفیر دلشکسته                  شاهکار پیر اگر برگی نماند از قامت پاک بلند آرزوندت اگر دستی نماند از پیکر ناز و غزلناک تنومندت میان سالهای نا...