امروز که در اتوبان صدر رانندگی می کردم، یک ماشین عروس از کنارم رد شد که خیلی جلب توجه می کرد. دلیلش هم راننده اتومبیل عروس و داماد بود. عروس و داماد در صندلی عقب لمیده بودند و عروس خانوم که به نظر از آرایشش ناراضی بود(اصولا در این روز همه عروس خانوما ناراضین  مخصوصا از آرایشگرشون)... داشت ضمن وارسی کردن قیافه خودش، دم گوش آقای داماد (که اصلا گوش نمی داد و اونور خیابون رو نگاه می کرد) گله می کرد. اما بشنوید از ماشین عروس و راننده. ماشین عروس یک کادیلاک سیاه قدیمی اما بسیار تمیز( از لحاظ ماشین شناسی) بود که تنها گل آرایی اون با4  دسته گلهای صورتی کوچک بسته شده با روبانهای توری سفید  انجام شده برود. خلاصه ماشین بسیار کار درستی بود. اما چشمون روز بد نبینه! راننده ماشین یک هموطن سوپر تابلو یهودی بود(لابد عروس و داماد نیز هم!). آقای راننده حدود نیم متر ریش داشتند(چشمی دارم میگم) که مشخص بود مدتهاست یه شونه به خودش ندیده، چه برسه به قیچی و فیلیپس.... کلی سر تاسف تکون دادم. آخه این ماشین گناه داره راننده اش اینقدر ویگوری ویگوری باشه... در ضمن من نمی دونم اون عروس و داماد با ان تیپ وقیافه چه جوری حاضر شدن که آقا رانندشون باشه. من اصلا مثل نژاد پرست نیستم. اما صدای انسانیت دیگه در میاد! مثلا در عروسی هموطنهای ارمنی آدم لذت مبیره از تیپ و قیافه ها. ماشاالله همه در نهایت مرتبی و خوش تیپی ظاهر میشن. حالا هر برنامه ای دارن مربوط به فرهنگ و دین خودشونه و در مراسم مهمانی خودشونه و باعث ناراحتی دیداری که نمیشه هچ. آدم مسلمون خوشحال میشه میبینه اونا هم شادن، حتی در مقیاس کوچیک. یا مثلا زرتشتیها آدمهای باکلاسین..اوففففففففف. یا خود ما مسلمونا. بکشنمون بند و بساط عروسیمون در حد وسعمون شیک و مرتبه. مبدونید من فکر میکنم  ایرانیا کلا با کلاسن. حالا یا این آقای راننده  ایرانی نبود یا نمی خواست ایرانی باشه. خدا بهتر میدونه... اما من هنوز به اون ماشین عروس فکر می کنم و حالت چگونگیش

اگر دوست داشتین نظرتونو در مورد این رویداد اجتماعی  بنویسید.