یك اگر با یك برابر بود معلم پای تخته داد می زد صورتش از خشم گلگون بود و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان ولی آخر كلاسی ها لواشك بین خود لواشك تقسیم می كردند و آن یكی در گوشه ای دیگر "جوانان "را ورق می زد برای اینكه بیخود های وهو می كرد و با آن شور بی پایان تساوی های جبری را نشان می داد با خطی خوانا روی تخته ای كز ظلمتی تاریك غمگین تر بود تساوی را چنین نوشت:یك با یك برابر است 1=1 از میان جمع شاگردان یكی بر خاست همیشه یك نفر باید به پا خیزد!!!... به آرامی سخن سر داد: تساوی اشتباهی فاحش و محض است نگاه بچه ها به یك سو خیره گشتو معلم مات بر جا ماند و از او پرسید:اگر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز یك با یك برابر بود؟ سوكوت مدهوشی بودو سوالی سخت معلم خشمگین فریاد زد آری برابر بود و او با پوزخندی گفت: اگر یك فرد انسات واحدیك بود آنكه زو و زر به دامن داشت بالا بود وآنكه قلبی پاك و دستی فاقد زر داشت پایین بود اگر یك فرد انسان واحد یك بود آنكه صورت نقره گون چون ماه داشت بالا بود وان سیه چرده كه می نالید پایین بود؟ اگر یك فرد انسان واحد یك بود این تساوی زیر و رو می گشت حال بپرسم یك اگر با یك برابر بود نان و مال مفت خوران از كجا آماده می گردید؟ یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد؟ یك اگر با یك برابر بود پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد؟ یا كه زیر ضربت شلاق له می گشت؟ یك اگر با یك برابر بود پس چه كسی آزادگان را در قفس می كرد؟ معلم ناله آسا گفت: بجه ها در جزوه های خویش بنویسید كه یك با یك برابر نیست (گلسرخی)

عشق را بی سبب عنوان مکن خواهش از بهر ستم خواهی انسان مکن عشق در سینه نگهدار و هیچ فاش مگو چون که تاریک است این راه و از آن یاد مکن عشق آیینه قلب است در آن زنگی نیست لیک این جمله نگهدار و عنوان مکن در درون مایه عشقت ز جفا دوری کن آشکارا زین سخن هیچ کجا یاد مکن اگر از بهر کسی در عشق مردی. مردی ورنه از جورو جفا عشق فریاد مکن