من ویک دفتر سپید شعر هنوز برای تو مینویسم تو همیشه در شعرهایم به انتها نمیرسی واین زیباست شروعی دوباره واز تو نوشتن میخواهم دریا با من از باران بگوید یادهایت را باد برایم آورد من مهربانی را از نگاه پروانه آموختم اولین بار که تو را شناختم قفل دل را باختم آن روز خدا شاهدمان بود در باورهای سبز رنگ خیالم تو را دیدم ودر شبهای بارانی ام تو را جستم تو را در مه آلودترین رنگ خیال یافتم من هر روز با یاد روزهای با تو بودن پشت پنجره اندوه گرفته قلبم منتظرم واز مهر مینویسم و تا بینهایت دوستت دارم

رجب می مُرد از درد بینوایی یاسر میگفت:جواد کراتین می خواهی؟ ...................................................... سلام یاسر ...کیف الحال؟ بابا کلاهت محشره ، بابا تیپت ترکونده ..... ..................................................... ترا با شکوه و تسبیح و تعظیم از خاطر می گذرانند و چون خواهند نامت را بر زبان آرند زانو بر زمین می گذارند: el cristo rey Viva el Cristo Rey و درد در جانت به تبسمی عمیق شکوفید...saeed//mm ....................................................