طناز ت

من انسانم
با خنده هایم،با گریه هایم
مهر و خشمم
اندوه و شادیم
نفرت و عشق
و آنچه با من بوده است.
من می دانم چگونه دستهایم را برای رهایی بتکانم
با چشمانم اوج پرواز را حس کنم
با انگشتانم پوست کاج را بدانم
زبانم،آواز طبیعت را می داند
می شناسد و می خواند
آنچه باید باشد،با من است.
مرا رهایم کنید
خود را بیابم
مجالی دهید
مسیر را می دانم
آری،من ساربان هدایت خویشم.
*فریبا حسینی*

زن27 ساله مجرد

زن

Iran ، تهران ، tehran

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با والدين

ليسانس

دانشجو

هر لـــــحظه با گذشته وداع کن.
هر لــــــحظه خود را از گذشته پاک کن.
در دنیای شناخته بـــــــمیر تا به دنیای ناشناخته راه یابی.
با مردن و لحظه به لحظه تولد یافتن،
خواهی توانست زنـــــدگی را زندگی کنی و مرگ را نــــیز هم.

هيچکدام !

155-160

40-45

دوستانه ، شلوغ

مد روز

26 اردیبهشت 1384 ساعت 07:48