من پر از روزها هستم ، پر از روزهای انتظار

من نفرینم ، یك اندوه طولانی و سرخ كه آفتاب را فراموش كرده ام

من پر از گریه ام ، با بغضهایی كه هیچ وقت اشك نمیشوند

این شعر من است ، شعری كه هیچ وقت آن را دوست نداشته ام

اما همیشه آن را سروده ام

من ، یك روز

یك روز كه خیلی زود خواهد آمد

شعر دیگری خواهم سورد

و آن شعری است كه همیشه آن را دوست خواهم داشت .