مرد

تماس با آشنايان و دوستان

دکتري و بالاتر

از چشمانم رودخانه جاری است که دانه های
اخرین را با خود به جزایر متروک میبرد و توهمچون
تصویری در ذهنم مرا به خویش می خوانی
تو را به فراموشی سپرده ام انگونه که بیابان دریا را از یاد برده است و خاکستر بهار وبرگ وپرنده را تنها نامت به غریزه ای غریب چون باد در نیزار وبارن در مرداب دور دست ذهنم را می اشوبد ای راز همه زادن ها ورویشها عمر اسارتم چنان
به درازا کشید که زنجیرها همه زنگار بسته اند وتو
با موردنم زاده میشوی وبا زادنم می میری چون طلوع وغروب در دو سوی جهان
من در استانه غروبم از نشانه سروها طلوع
کن پیش ازانکه دوباره زاده شوم

شوخ ، جدي ، دوستانه ، تيزهوش

14 دی 1384 ساعت 22:58