بسم الله الرحمن الرحیم

عجب موجودی است این ابوالبشر! خودش هم نمی داند چه می خواهد! گاهی می گوید پول بیشتر می خواهم، گاهی مقام بالاتر. همیشه به دنبال ارضای هوس های خود است. آنقدر به این کار مشغول است که خود را از یاد می برد. مثلا افراد پر خور که هدفشان خوردن است و از یاد برده اند که برای چه می خورند. یا موارد مشابه. در مورد زندگی هم همینطور است. آنقدر درگیر زنده ماندن شده ایم که دلیل زندگی و آفرینش خود را از یاد برده ایم. شاید به همین خاطر باشد که بعضی مواقع رفتار های غیر انسانی از ما سر می زند و یا چنین رفتار هایی را می بینیم اما برایمان کاملا عادی است.

از دست آدم ها یا شاید آدم نما ها خسته شده ام. گاهی تحمل دنیا و مافیها برایم مشکل می شود. اینکه ارزش ها به ضد ارزش تبدیل شده اند و آدم ها را به خاطر رفتار درستشان مسخره می کنند. آدمی که به فکر دیگران است و برای حقوق دیگران ارزش قائل است را احمق می داند. البته منظورم از دیگران همان افرادی هستند که اکثریت جامعه را تشکیل می دهند و بعضا جزو آدم ها محسوب نمی شوند. خودخواه شده ایم. فقط برای افرادی ارزش قائلیم که به قول خودمان سرشان به تنشان بیرزد. یا پولی داشته باشند یا جایگاهی. کاش برای هر کس به اندازه انسانیتش ارزش قائل بودیم. داستانی را به یاد دارم که نقل می کنم. زمانی پیامبر اکرم (ص) در مسجد در کنار اصحاب نشسته بودند که مرد فقیری وارد مسجد شد و در کنار مرد ثروتمندی نشست. آن مرد لباس خود را جمع کرد و اندکی از مرد فقیر فاصله گرفت. پیامبر اکرم (ص) فرمودند ترسیدی چیزی از فقر او به تو برسد که این چنین کردی؟ آن شخص که متوجه رفتار خود شده بود از مرد فقیر عذر خواهی کرد و گفت من به خاطر این کارم نیمی از اموالم را به تو می بخشم. شاید بگویید عجب آدم کار درستی بود آن مرد ثروتمند اما بشنوید از مرد فقیر که گفت من ثروت تو را نمی خواهم زیرا می ترسم من نیز مانند تو با برادرانم رفتار کنم!

ملاک ما برای ارزش گذاری افراد چیست؟ بند کیفشان؟ مقام خود یا خانواده شان؟ دور و برمان چه افرادی هستند؟ چه افرادی را دوست خود می دانیم؟ چه افرادی را از خود میرانیم؟ از کنار چه افرادی بی تفاوت و شاید با احتیاط عبور می کنیم؟ به نظر من اینها سوالات مهمی است که یک ”انسان “ باید از خود بپرسد. نیازی به مذهبی بودن هم نیست. از خودمان بپرسیم این درست است که دنیا بر پایه قانون جنگل استوار است؟ قویتر ها باید ضعیف تر ها را زیر پاهایشان له کنند! فرق ما با جانوران چیست؟ البته با این اوصاف ما بدتر هم هستیم. تا به کجا اینچنین خواهیم بود؟ این حرف که دنیا روز به روز بدتر می شود را برای خودمان چطور تفسیر می کنیم؟

باید به فکر بازگشت بود. آنچه در دنیا بیش از همه ارزشمند است اعتدال است. باید بین نیازهای مان، روابطمان و  خواسته هایمان تعادل برقرار کنیم.