tasnim20

اینجا سکوت حرف اول را می زند.اینجا آرامش است که به ساحل آرام و یکنواخت محیط هجوم می آورد . اینجا همه آواز است همه آواز های زیبای هستی. اینجا شبانه روز توی یک صحنه زیبایی هستی که همه تصویر است و آهنگ ،و تو چاره ای نداری جز اینکه گوش بسپاری به تلاش این ارکان زیبا که دست در دست هم و پی درپی می نوازندو می سازند. تو فقط کافی است چشمهایت را بگشایی و قدم در این صحنه بگذاری و به تماشا بایستی و سرت را بالا نگه داری و هم آواز شوی تا از این همه آفرینش لذت ببری.اینجا قاصدکها پیام می برند. اینجا
زندگی در تن زلال رود جاری است. اینجا همه یک صدایند همه همدلند و زیر لب فقط یک ذکر دارند و آنهم «ایّاک نعبد» و « ایّاک النستعین» است.همه کمک می خواهند و کمکت را رد می کنند تا زمانی که ذکرشان همین است . اینجا گلها بوی دیگری دارند هنوز می شود عطر شان را از فرسخ ها دورتر شنید. اینجا عطر گلها قویتر است. اینجا ایمان قویتر است. اینجا باران که می بارد همه پاک می شوند و به سپاس بر می خیزند .اینجا زیر باران بودن لطا فتی دیگر دارد. اینجا کوکان مظلوم ترند ، معصوم ترند، زیباترند. اینجا دلها نزدیکترند. اینجا دوستان تو کسانی اند که با تو ودر کنار تو اند. دوستان تو گروه سنفونی جیر جیر کهاست . ارکست شبانه قورباقه ها، تمام چکاوکهای ساکن آلاچیق، گنجشکهای لای در و دیوار باغ، و شهر پروانه هایی که هم خانه گیلاس ها شده اند ،و آبی که بی دریغ از دل زمین برای تو بیرون می آید . و اینجا عطر گلهای سنجد در هواست و تو ناباورانه زیباترین شمیم هستی را زیر درختش در هوای گرگ و میش سحر گاهی تجربه می کنی و به نماز می ایستی و نمی توانی هرگز فراموشش کنی . اینجا از توصیف عاجز می شوی.می گویی خدا اینجاست. اینجا خدا نزدیکتر است. اینجا همه خود را به خدا نزدیک کرده اند.و چه غبطه می خوری که چقدر دوری از این دیار.اینجا طبیعت است. اینجا ایستگاه مستقیم همه ارتباطات است.
18/3/87 یکشنبه ساعت10 ،جلگه نیلوفران kh.t

1/فروردین/1366