گر تو صد سیب و صد آبی بشمری صد نماند یک شود چون بفشری در معانی قسمت و اعداد نیست در معانی تجزیه و افراد نیست اتحاد یار با یاران خوشست پای معنی گیر صورت سرکشست

ای بی‌خبران شکل مجسم هیچ است وین طارم نه‌سپهر ارقم هیچ است خوش باش که در نشیمن کون و فساد وابسته‌ی یک دمیم و آن هم هیچ است! دنیا دیدی و هرچه دیدی هیچ است و آن نیز كه گفتی و شنیدی هیچ است سر تا سر آفاق دویدی هیچ است و آن نیز كه در خانه خزیدی هیچ است بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ وز حاصل عمر چیست در دستم؟ هیچ شمع طربم ، ولی چو بنشستم ، هیچ من جام جمم ، ولی چو بشكستم ، هیچ با یار چو آرمیده باشی همه عمر لذات جهان چشیده باشی همه عمر هم آخر كار رحلتت خواهد بود خوابی باشد كه دیده باشی همه عمر رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین نه حق نه حقیقت ، نه شریعت نه یقین اندر دو جهان که را بود زهره‌ی این؟ عمرت تا كی بخود پرستی گذرد یا در پی نیستی و هستی گذرد می خور كه چنین عمر كه غم در پی اوست