khobi salam من ز بیداد تو هرگز نکنم ناله و درد داد از آنکس که چنین چهره زیبا به تو داد سوختم سوختم از هجر به فریادم رس پیش از آن روز که از خانه ام آید فریاد توبه کردم که دگر دل به کسی نسپارم اگر از حلقه گیسوی تو گردد آزاد غافلی در شب هجران تو چون می سوزم آنچنان مست که پروانه ز من گیرد یاد