بی تو، مهتاب‌ شبی، بازاز آن كوچه گذشتم، همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم، شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق دیوانه كه بودم. در نهانخانة جانم، گل یاد تو، درخشید باغ صد خاطره خندید، عطر صد خاطره پیچید: یادم آمد كه شبی باهم از آن كوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم. تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت. من همه، محو تماشای نگاهت. آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشة ماه فروریخته در آب شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم آید، تو به من گفتی: - ” از این عشق حذر كن! لحظه‌ای چند بر این آب نظر كن، آب، آیینة عشق گذران است، توكه امروز نگاهت به نگاهی نگران است، باش فردا، كه دلت با دگران است! تا فراموش كنی، چندی از این شهرسفر كن! با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،نتوانم! روز اول، كه دل من به تمنای تو پر زد، چون كبوتر، لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم ، نه گسستم **** رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم، نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم، نكنی دیگر از آن كوچه گذر هم ... بی تو، اما، به چه حالی من از آن كوچه گذشتم!

salam omidvaram ke shadi hamishe dovomin hediyeye khoda be shoma bashe va avalish ham salamati bashe rastesh man hamishe khastehamo rahat migam man doost daram ye doost dashte basham ke bahash ham telephoni sohbat konam ham agar doost dasht ba ham biroon ham berim hala manzooram jahaeeye ke man aghlab miram mesle moozeye honarhaye moaser ya atoliyeha manzooram in bood hamin ye doostiye sade age khastin ba ham ashna beshim bishtar dar morede khodam baratoon migam mamnoonam