سلام ای غروب غریبــــــــــانه دل سلام ای طلوع سحرگــــــــاه رفتن سلام ای غم لحظـــــــه های جدایی خداحافظ ای شعر شــــبهای روشن خداحافظ ای شعر شبهای روشــــن خداحافظ ای قصه عاشقــــــــــــانه خداحافظ ای آبی روشن عشـــــــق خداحافظ ای عطــــر شعـــر شبانه خداحافظ ای همنشین همیشــــــــه خداحافظ ای داغ بر دل نشستــــــــه تو تنها نمی مانی ای مانــده بی من تو را می سپارم به دلــــهای خسته تو را می سـپارم به مینـای مهــتاب تو را می سپارم به دامــان دریـــــا اگر شب نشینـــم اگر شـــب شکسته تو را می سپـــارم به رویــای فردا به شب می سپارم تو را تا نســوزد به دل می سپارم تو را تا نــــــمیرد اگر چشمه واژه از غم نخشـــــــکد اگر روزگار این صدا را نگـــــیرد خداحافظ ای برگ و بار دل مـــــن خداحافظ ای سایه سار همیشــــــه اگر سبـــز رفتی ، اگر زرد مانـــدم خداحافظ ای نوبهـــار همیشــــــــه

شجاعت «یک انسان با جراًت یک جمعیت است»