از همان روزى كه دست حضرت قابیل گشت اغشته به خون حضرت هابیل
از همان روزى كه یوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزى كه با شلاق و خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود,
گرچه انسان زنده بود
بعدهى دنیا پر از آدم شدو گشت و گشت
قرنها از مرگ انسان هم گذشت
اى دریغ آدمیت بر نگشت | 
