به تو عادت کرده بودم ای به من نزدیک تر از من ای حضورم از تو تازه ای نگاهم از تو روشن به تو عادت کرده بودم مثل گلبرگی به شبنم مثل عاشقی به غربت مثل مجروحی به مرهم لحظه در لحظه عذابه لحظه های من بی تو تجربه کردن مرگه زندگی کردن بی تو من که در گریزم از من به تو عادت کرده بودم از سکوت و گریه شب به تو حجرت کرده بودم با گل و سنگ و ستاره از تو صحبت کرده بودم خلوت خاطره هامو با تو قسمت کرده بودم خونه لبریز سکوته خونه از خاطره خالی من پر از میل زوالم عشق من تو در چه حالی

Can this be true? Tell me, can this be real? How can I put into words what I feel? My life was complete I thought I was whole Why do I feel like I'm losing control? Never new that love could feel like this And you changed my world with just one kiss. How can it be that right here with me there's an angel? It's a miracle Your love is like a river Peaceful and deep Your soul is like a secret that I could never keep When I look into your eyes I know that it's true God must have spent A little more time on you Sarah Carter Love