سروه م

هرگز نباید به فردا واگذاشت چرا که خالی دلمردگی را از امروز تا فردا، همچنان خالی نگه داشتن، خطر کردنی است مصیبت بار. و بی دلیل زندگی را پرپر باید کرد. دیگر فرصتی برای پیاده روی صبحگاهی نمانده است. من و تو، بی شک، جبران خواهیم کرد