ستاره سهیل

به دیدارم بیا هر شب،
در این تنهائی تنها و تاریک ِ خدا مانند،
دلم تنگ است.
بیا ای روشن،ای روشن تر از لبخند.
شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها.
دلم تنگ است.
بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه،
در این ایوان سرپوشیده،وین تالاب مالامال،
دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهی ها.
و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی.
بیا،ای همگناهِ من در این برزخ.
بهشتم نیز و هم دوزخ.

به دیدارم بیا ،ای همگناه،ای مهربان با من،
که اینان زود می پوشند رو در خواب های بی گناهی ها.
و من می مانم و بیداد بی خوابی.

بیا امشب که بس تاریک و تنهایم.
بیا ای روشنی،اما بپوشان روی،
که می ترسم تو را خورشید پندارند.
و می ترسم همه از خواب برخیزند.
و می ترسم که چشم از خواب بردارند.
نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را.
نمی خواهم بداند هیچ کس ما را.

شب افتاده است و من تنها و تاریکم.
و در ایوان و در تالاب من دیریست در خوابند،
پرستوها و ماهی ها و آن نیلوفر آبی.
بیا ای مهربان با من!
بیا ای یاد مهتابی!

« مهدی اخوان ثالث

زن27 ساله مجرد

زن

Iran ، تهران ، تهران

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با والدين

فوق ليسانس

دلم گرفته
دلم عجیب گرفته
در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد
ونه آواز پری میرسد از روزن منظومه برف
تشنه ی زمزمه ام...

اسلام

هيچکدام !

160-165

55-60

شوخ ، دوستانه ، شلوغ ، تيزهوش

متغيير ، جين ، راحت ، مد روز ، مدرن

11 اسفند 1383 ساعت 13:29