سراسر غصه شد شعر و دمادم گریه شد كارم لبالب عشق شد قلبم ولی قلبت نشد یارم امید زندگی با تو ، دلیل زنده بودن شد كمی با من مدارا كن ، تجلیگاه افكارم رواق چشم خونینم قدمگاه قدم هایت به ما هم افتخاری ده ، طبیب قلب بیمارم اگر این قلب عاشق را ندیدی لایق عشقت برو اما بدان یادت به دل تا زنده ام دارم