واسه پر کشیدن من،خواستی آسمون نباشی

حالا پر پر میزنم تا همیشه آسوده باشی

دیگه نه غروب پاییز رو تن لخت خیابون

نه به یاد تو میشینم زیر قطره های بارون

واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه

وقتی دل تنگیه اینجا توی لحظه هام میشینه

تو میری

شاید که فردا رنگ بهتری بیاره

ابر دلگیر گذشته آخرش یه روز بباره

ولی من میمونم اینجابا دلی که دیگه تنگه

می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه