مدتها پیش به این نتیجه رسیده بودم که یکی از بزرگترین مشکلات بشریت در مورد دین و مذهب که نه تنها باعث اختلافات شدیدی در طول تاریخ شده جدای از عامل اول که انحرافاتی هستش که در دین بوجود آوردن و اختلافاتی که این موضوع به وجود آورده خشونت های بسیار شدیدی رو در پرونده سیاه در تاریخ به یادگار گذاشته ، همون چیزی که حضرت رسول اکرم (ص) در حدیثی فرموده اند که دو نفر (گروه ) کمر مرا شکست عالم فاسد و عابد جاهل ، که عالم فاسد و فاسق بوجود آورنده مورد اول هستش.

اما مورد دوم و عابد جاهل هم به قوت خودش باقیه. اما این این یکی چه برداشتی رو میشه نتیجه گرفت؟ حکایت انگور و عنب و اوزوم  مولوی که معرف حضور هست. همونطور که میدونین جهالت عباد در طول تاریخ مورد سوء استفاده علمای فاسد قرار گرفته و جنگها و خشونت های زیادی رو به جا گذاشته است.این موضوع در تمام ادیان و مذاهب پیش اومده و ترجیح میدم که به جزئیات تاریخی اونها اشاره ای نکنم.

اما از عباد جاهل نتیجه دیگه ای هم حاصل شده که نباید از نظر دور داشت. این پدیده به نظر من در طول تاریخ وجود داشته و آثاری هست که این حرف من رو تایید می کنه. بهرحال مثال زمان حاضر ما تاثیر عمیقی هست که تکنولوژی و فرهنگ ارتباطات در فاصله بین دو نسل بوجود آورد.

این موضوع برای من که متعلق به نسل گذر بودم کاملا واضح و آشکار بود. پیرزنهایی که سعی در قبولوندن نظرات مذهبی خودشون در قالب نصایح به جوون تر هایی بودن که در همون زمان با دید تمسخر و بدون بیان کلمه ای شنونده جملاتی بودن که از نظر اونها اراجیف بود.

خوب مشکل دیگه ای هم وجود داره. بنظر شما جهالت ناشی از چیه؟ و این واژه عابد جاهل به چه کسی اطلاق میشه؟

من این جواب رو برای این سوال پیشنهاد می کنم اما از شنیدن نظرات شما در این مورد استقبال میکنم.

من جهالت رو به این صورت تعریف میکنم. احاطه نداشتن کافی به مطلب مورد نظر یا اصطلاحا علم موضوع. به همراه کافی دونستن اطلاعات ناقصی که در اون مورد داشته و بهمراه اون خود رو مرکزیت جهان دونستن و عامل دونستن برای عمل و اجرا

با تعریف بالا باید یک مطلب مهم رو هم در نظر گرفت؛ آیا ما این صلاحیت رو داریم که بگیم عالم ترین ما ( منظورم افراد عامی هستن مصئله پیامبر و ائمه رو مستثنی می کنم) آیا حتی عالم ترین ما هم میتونه و صلاحیت این رو داره که بیاد و بگه بله ما به تمام حقیقت مطلب رسیدیم؟ این ادعای گزافیه و حتی اگر در طول تاریخ این ادعا شده باشه که حتما شده ( به خصوص در علوم مادی آشکار و در علوم مذهبی به صورت نه چندان واضح)

تاریخ ثابت کرده که با گذر زمان ثابت میشه که اشتباه میکردن.به طور مثال یه زمانی جبر گراهای علمی اعتقاد داشتن که با دونستن شرایط اولیه میشه آینده رو به وضوح پیش بینی کرد. در صورتیکه در ابتدای قرن بیست نظریه کوانتم مکانیک بر پشتوانه توصیف آماری واقعیت ها و همچنین اصل عدم قطعیت نشون داد که نمیشه از یک حد به مطلب نزدیکتر شد و یک عدم قطعیتی باقی میمونه و دوم اینکه یکسری از پدیده های فیزیکی هستن نظیر پدیده های جوی که معادلات توصیف کننده اونها وجود دارن اما نمیشه اونها رو کاملا تحلیل کرد و در نتیجه پیش بینی ها با یک دقتی کمتر از 100 درصد مطرح میشن.بقول یکی از همکاران بخش پیش بینی ما پیش بینی دادیم که امروز پدیده ابر داریم اما باد اومد و پیش بینی ما رو به ناحیه دیگه ای برد. من به شوخی میگم آره باد آورده رو باد میبره دیگه.

اما منظور چیه. ما در تمام اسلام دو واژه داریم. یکی "الله اکبر" و دیگری "لا اله الا الله". اولی رو خیلی وقت پیش به لطف خدا به ادراکی ازش رسیدم و اون یکی از مواقعی بود که اعتقاداتم به بن بست رسیده بود و کاخ ذهنیت ها م ویراتن شده بود و می باست همه چیز رو بر مبنایی جدید پایه گذاری میکردم.

واژه الله اکبر به معنای خدا بزرگتر است می باشد. (خدا بزرگ است غلطه. اکبر در عربی صفت تفضیلی هستش )

اما معنای اون یعنی چی. خدا از چی بزرگتره؟ چرا این صفت تفضیلی هیچ اشاره ای به شی و یا شخص دیگه ای نمیکنه ؟

من اعتقاد دارم زیبایی موضوع همینجا است. اون چیزی که خدا از اون بزرگتره رو میشه در دیدگاه خودم تعابیری باشن که از خدا دارم. مثلا وقتی میگم خدا چه چیزی در ذهن من میاد. نیرویی ماورایی که تمام کائنات رو خلق کرده؟ من رو خلق کرده ؟ و یا چی؟ هر چیزی که از نظر مادی میتونه در ذهن و مغز یه بشر مثل من یا افرادی خیلی باهوش تر از من نقش ببنده! این جمله نشون میده که اون ذهنیت و اون نقش خدا نیست و خدا از اون برتره؟

همین مطلب باعث میشه در هر مقطع وقتی بدونی اون چیزی که تو ذهنت هستش واقعا نمیتونه خدا باشه دنبال این میری که به درک عمیق تری برسی و این موتور محرکی برای ادامه دادن میشه برات.

اما این مطلب دو مشکل دیگه داره! مشکل اول اونه که بالاخره در جایی و در زمانی موعد آدم تموم میشه و یا بدتر از اون در زمانی دیگه تحمل این رو نداری که چیز جدیدی رو بفهمی! چون درک اینکه چیز جدیدی وجود داره که تا حالا نمیدونستی یکی از بزرگترین ترسها و وحشتهای بشر بوده! مشکل دوم اینه که خوب اگر ما نفهمیدیم که موضوع چیه و خدا رو نمیشه اینطوری فهمید پس چطوری میشه خدا رو فهمید؟ چطور میشه از جهتی این رو فهمید که حالا به عبارتی ( از نظر من نادرست ) شایسته اون باشه  و به عبارت دیگه ( من این رو می پسندم ) چه طور اون رو اون طور یکه خودش دستور داده بشناسیم.

اما مطلب و موضوع راجع به لا اله الا الله چیه. دیشب بعد از کارها و قبل از خواب فکرم رو پرواز دادم ببینم چی میبینه همین موضوع به ذهنم رسید. لا اله الا الله دقیقا با الله اکبر در ارتباطه. مثلا داستانی نظیر اینرو خانه ای فراسوی آسمانتان در نظر بگیرین. به نظرم نویسنده داستان سعی داشته همین مطلب رو برای خودش با توجه به نگرشهای جدید علمی بفهمه و سعی داشته که این رو بصورتی توضیح بده.اما نتیجه نهایی داستان چی شده؟ شده مثل خدایان حماسه های هومر؛ ایلیاد و اودیسه؛ (همون خدایان یونان باستان ).  منظور من اینه که اون اله هایی که در جمله وجود داره نه فقط پول و زن ( برای مردها ) و یا طلا ( اغلب برای زنها ) است همونطوری که اگه از معلم دینی بپرسین بهتون جواب میده بلکه اون اله ها همون خدا ( یانی ) هستند که ما برای خودمون در توصیف خدا ساختیم و بعد برای اون خدا زندگی میکنیم و میمیریم در صورتی که خود خدا میگه که اون اله شما است نه الله و الله بزرگتر از اون است.

تمام اهمیت این مطلب در اینه که همونطور که حضرت رسول اکرم(ص) فرموده اند. "قولو لا اله الا الله، توفلحو" بگویید لا اله الا الله تا رستگار شوید. این گفتن در مدت زندگی هستش نه گفتنی که هر روز صد بار و هزار بار گفته بشه. ( هر چند که گفتن ذکر هم بسیار خوبه)