چند وقت پیش پروفایل یکی از همکارانم(متاءسفانه)رو میخوندم که دیدیم نوشته:

"همینکه تهرانم و در شهرک...زندگی میکنم واسم کافیه."!!!!!!!!!!!!!!

یکی از بازیگرهای جوانمونم که صرف ظاهرش (آقای حمید گ )وارد این عرصه شده هم یه بار در تلویزیون میگفت:

"تهران نباید همینطور شهرستانیها رو راه بده باید بهشون green card بده."!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یکی از دوستانی که به تازگی افتخار آشنایی باهاشون رو پیدا کردم و خودشون اصالتآ یزدیندو ساکن تهران در ملاقاتی از بر هم خوردن خواستگاری خواهرشون تعریف میکردن که داماد شهرستانی بوده و در حالیکه دماغشون رو بالا گرفته بودن !فرمودن:

"فرهنگمون به هم نمی خورد،ماتهرانی،اونها شهرستانی."!!!!!!!!!

باید خدمت همه این عزیزان عرض کنم که در تحقیقی که به تازگی موءسسه Mercerانجام داده و100شهر دنیا رو به لحاظ کیفیت زندگی شهری و امنیت طبقه بندی کرده،تهراناونها حتی صدمین شهر هم محسوب نشده.

البته ناگفته نماند که متاءسفانه این طرز تفکرهای به غلط ایجاد شده به خاطر سیاستهای اشتباهی بوده که در تمرکز امکانات در پایتخت در کشور ما صورت گرفته که به مردمان ساکن در این شهر احساس خود برتر بینی رو القاء میکنه!؟!؟این روش در هیچ جای دنیا شکل نگرفته و فقط و فقط مختص کشور مابوده متاءسفانه

اگه میتونستم به اون خانم کوچولوی همکارم و کسایی که اینچنین فکرهایی میکنند میگفتم که خانومی یه کم از پولهاتو خرج کن و حتی شده به دار قوز آباد سفلی در یه مملکت دیگه سری بزن تا ببینی تهران تا چه اندازه ازاستانداردهای یه زندگی شهری به دوره.

این بحثها ربطی به میهن پرستی نداره،بلکه میخوام بگم تا بهتر رو نبینی در جهت بهتر شدن گام بر نمی داری و به همینی که هستی راضی میشی و این یعنی توقف.عدم پیشرفت!

از نظر من بهترین جای دنیا اونجاست که آدمهاش همگی از صدای خندهء همدیگه از اعماق وجودشون به وجد بیان،اشک معصومی رو به خاطر غرورت جاری نکنی.

نمی دونم همچین جایی روی کره خاکی هست؟؟؟