tavallodet mobarak.enashallah 100 sale beshi

غم غربت رو به خدا به دوش کشیدم توی دنیا بی وفاتر از تو هیچ جا ندیدم دل من گرفته و از دست تو خسته شدم من نمی دونم چرا زود به تو وابسته شدم کاشکی یه بار می گفتی که منو دوست نداری آخه من کاری نکردم که میری تنهام می ذاری هنوزم چشم براتم شاید یه روز بر گردی به هیچ کسم نمی گم با دل من بد کردی روزهای برفی و آفتابی همشون تو رو یادم میاره اون روزهای قدیم ؛ عشقت رو یادم میاره نمیدونم چرا همیشه دل من تنها می مونه اشک و غم و غصه میاد و تو این دلم می مونه چرا تو از عشقمون خسته شدی هنوز نیومده ؛ باز عازم سفر شدی واسه چی رفتی دلمو تنها گذاشتی تو چرا این دل عاشقو باور نداشتی نمیدونی ؛ هر شب تا سحر گریه کردم از دست تو به خدا هم گله کردم مثل لیلی که مجنون رو هیچ وقت تنها نمی ذاشت عاشقی هم یه موقعی واسه تو معنایی نداشت چشام اولا قشنگ بود ؛ موج موهام رنگارنگ بود ابروهام تیر و کمون بود ؛ آخه من چیم از اون کم بود تو گفتی نجات می دی دلم رو از غم وغصه اما من خودم می دونم می میرم آخر قصه دیوان حافظی که دادی هنوز برام مقدسه هر شب یه فالم بگیرم تا آخر عمرم بسه بذار یه کاری بکنم تا که بگی دوستت دارم نشون بدم تو زندگیم جز تو کسی رو ندارم اگه منو نخوای تو دنیا آواره می شم یه عاشق بی کس و تنها و بیچاره می شم لااقل بذار یه بار دیگه صدات کنم بیامو فقط واسه یه بار دیگه نگات کنم یادمه چشمامو بستم گفتی بیا با هم باشیم اما هنوز نیومده گفتی که باید جدا شیم تو که عاشقم نبودی ؛ من تو رو عاشق دونستم تو منو دوسم نداشتی ؛ اما من نمی دونستم باشه اگر می خوای بری برو من که کاری ندارم ولی من دوستت دارم جز تو کسی رو ندارم هنوزم چشم براتم شاید یه روز بر گردی به هیچ کسم نمی گم با دل من بد کردی