دوستی با هر كه كردم خشم مادر زاد شد،آشیان هر جا گزیدم خانه ی صیاد شد ، دوستی با هر كه كردم مظهر نیرنگ شد ،ظاهرش زیبا ولی در باطنش صد رنگ شد

افلاطون می گه: " اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داری زیاد جدی نگیرش، چون ارزشی نداره، چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که دیدنه، اما اگه یه روز با عقلت کسی رو دوست داشتی، اگه عقلت عاشق شد، بدون که داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق

دیروز با یک دسته گل امده بود به دیدنم با یک نگاه مهربون همون نگاهی که سالها ارزو شو داشتم و از من دریغ می کرد گریه کرد و گفت دلش برام تنگ شده ولی من فقط نگاهش کردم .. وقتی رفت سنگ قبرم از اشکش خیس شده بود  

محبت مثل یک سکه میمونه که اگه بیفته تو قلک قلب دیگه نمیشه درش اورد اگرم بخوای درش بیاری باید اونو بشکنی

سکوت رد پایی است از نا گفته ها آن زمان که فراتر از هر سرنوشتی قدم در راه عشق می گذاری ودر امتداد این جاده ی بی انتها پیش می روی سکوت با تو همگام می شود

عشق رازی است مقدس . برای کسانی که عاشقند,

اما برای کسانی که عشق نمی ورزند ، عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست.

سرنوشت انسان را تنها محبت معلوم میکند و بس... شکسپیر