بسم الله النّور آن که با عالم بالا سر و سودا دارد روزگاری است که ماوی به دل ما دارد همه عمر دویدیم پی‌اش بی‌حاصل غافل از آن که درون دل ما جا دارد کار هر کس نبود مرده‌دلی زنده کند مگر آن‌کس دم جان‌بخش مسیحا دارد عاشقی در طلب مال و منالی نبود عشق مجنون تهی‌دست تماشا دارد همه بالند به هر چیزی و من می‌بالم به علی(ع) چون که تملک به سماها دارد شب قدر است و سماوات همه غرق سرور این‌چنین شب چون تعلق به تولی دارد شهد شیرین شهادت چون بدین‌گونه چشید جبرییلش ز علی عجز و تمنا دارد شب نازل شدن وحی و کرامات علی هر دو هم در دل و هم دیده ما جا دارد محمد رضا شریفی التماس دعا