سال ها دفتر دل در گرو صهبا بود رونق میکده از درس و دعای ما بود نیکی پیر مغان بین که چو ما بد مستان هرچه کردیم به چشم کرمش زیبا بود

مرز در عقل و جنون باریک است کفروایمان چه به هم نزدیک است عشق هم در دل ما سردر گم مثل ویرانی و بغض مردم گیسویت تعزیتی از رویا شب طولانی خون تا فردا خون چرا در رگ من زنجیر است زخم من تشنه تر از شمشیر است مستم از جام تهی حیرانی باده نوشیده شده پنهانی عشق تو پشت جنون محو شده هوشیاریست، مگو سهو شده من و رسوایی و این بار گناه تو و تنهایی و آن چشم سیاه از من تازه مسلمان بگذر بگذر از سر پیمان، بگذر میل دیوانه به دین ،عشق تو شد جاده ی شک به یقین عشق تو شد مستم از جام تهی حیرانی باده نوشیده شده پنهانی