به نام تو و برای تو... هر كسی كو دور ماند از اصل خویش...باز جوید روزگار وصل خویش ... روزگاری به عشق ظهورت سر از دیار مجازی و... در آوردم و امروز در غم دوری و غربتت ، به سراب راه در پیش گرفته رسیده ام... شایسته نباشد كه پیش از این در دیار آلودگی ها سكنی گزینم.... در دیاری كه آدمی به دنبال ارضای نفس خویش دهان را باز و سینه را گشاد می كند ، عمر گرانمایه را در امور لغو و بیهوده سپری می كنند ، چگونه می توان ردپای مولای قائم و عاشقان منتظرانشان را نظاره كرد ...ما در سراب به دنبال چه می گردیم؟! هیهات كه در بستر ناپاكی ها نمی توان انتظار رویش شجره طیبه را داشت ....هیهات... كمی واقع گرا باشیم و نفس را در توجیح این امر یاری نكنیم ... برای یكبار از اعماق وجود به روزهای از دست رفته خویش بیاندیشیم وبرای از دست ندادن روزگار آتی تلاش كنیم .... ... باید رفت تا به خدا رسید ...باید دل كند تا دل بخدا سپرد... الهی هبلی كمال انقطاع الیك(مناجات شعبانیه) ............