اتاق عشق گنبد كاووسچه گرمایی دارد این آتش عشق تو قلب مرا می سوزاند جه لذتی دارد سوختن در آتش عشق تو مرا عاشقتر می كند چه زیباست خاكستر شدن از گرمای عشق تو وچه نورانی است شعله های آتش این قلب سرخ تو ! بسوزان مرا ، آنقدر با شعله هایت مرا بسوزان تا خاكستر شوم ... هر ذره از شعله های آتش عشقت برایم شیرین است ، زیرا از ذره ذره آن محبت و عشق می بارد می سوزم در این آتش عشقت می سازم با این لحظه ها و می نازم به این پاكی و صداقت ... افتخار میكنم به تو ، به این این قلب آتشین تو و به این رنگ زیبای شعله های سوزناك و پر از مهرت به شمع خاموش دلم گرما عشق دادی تا روشن شود و صحنه دلم را نورانی كند ! فصل سرد احساسم را با گرمای عشقت تبدیل به مرداد داغ عاشقی كردی ... بسوزان مرا ، بسوزان تا مثل شمع آب شوم ، مثل پروانه بسوزم و مثل عاشق دلسوخته مجنون شوم ... می سوزم در عشقت و عاشقتر میشوم ای یار من ....
