خدا گفت زمین سردش است ، چه كسی می تواند زمین را گرم كند؟ لیلی گفت : من خدا شعله ای به او داد. لیلی شعله را توی سینه اش گذاشت . سینه اش آتش گرفت خدا لبخندی زد . لیلی هم خدا گفت: شعله را خرج كن ، زمینم را به آتش بكش لیلی خودش را به آتش كشید . خدا سوختنش را تماشا می كرد . لیلی ، گُر می گرفت. خدا حظ می كرد. لیلی می ترسید. می ترسید آتشش تمام شود. لیلی چیزی از خدا خواست خدا اجابت كرد مجنون سر رسید . مجنون هیزم آتش لیلی شد . آتش زبانه كشید . آتش ماند . زمین خدا گرم شد. خدا گفت: اگر لیلی نبود، زمین همیشه سردش بود

نم نم باران چشمان تر بنفشه را دل داری داد و گفت چرا می ترسی مگر آسمان دل ندارد که عاشق باشد بنفشه بغض سکوتش شکست و گفت آسمان دلدار ندارد که عاشق باشد شمع گریست و سوسن خندید و گفت چرا می ترسی مگر پروانه دل ندارد که عاشق باشد شمع سکوت شعله ور شدن را شکست و گفت پروانه دل دار ندارد که عاشق باشد پرنده گریست و یاس خندید و گفت چرا می ترسی مگر انسان دل ندارد که عاشق باشد پرنده سکوت پرواز را شکست و گفت انسان دل دار دارد انسان خداوند را دارد اما تنها اوست که می ترسد عاشق باشد چون عشق ندیده و معنایش را هم نفهمیده است انسان ... انسان می ترسد عاشق باشد