به آنی مهر می ورزم که محتاج محبت من نیست

 معطل نمانده ماه به ماه مزد معشوق بودنش را بپردازم

به آنی مهر می ورزم که پروانه قلبم را به قاب غرورش سنجاق نمی کند

 قول بازگشت از پرنده خیالم نمی گیرد

 اما پشت سرش بانگ می زند :

تو هروقت بیایی پنجره خاطرم به رویت گشوده است.............