امکان ندارد باهاش روبه رو بشی و دربارت نتونه چیزی بگه! بعضی وقتها حرفهایی می زنه که آدم می خواد هرجوری هست بهش بفهمونه که خیلی ارادت داره بهش! اما اگه متوجه بشه (که زود هم می شه) داری ازش تعریف می کنی، می ره و دیگه نمی تونی پیداش کنی! اگر بگم همیشه کنار خودم احساسش می کنم باورت نمی شه!!؟ همچین با حوصله و صبوری می شینه پای حرفهات که دلت می خواد تا ابد حرف بزنی... دوست داشتنی، با احساس، شاعر آب و آیینه و گل، در یک کلام این جور می شه گفت: وصف تو کار واژه های لال من نیست این شعرهای عاشقانه مال من نیست تنها تر از خویشم در این ایام دلتنگ شبها کسی جز سایه ام دنبال من نیست...