یه شب که من حسابی خستـه بودم             همینجوری چشمامو بسته بودم
سیاهی چشمام یه لحظه سرخورد          

 یه دفعه مثل مرده ها خوابم برد
تو خواب دیدم محشر کبری شده          

 محکمه الهی بر پا شده  
خدا نشسته ، مردم از مرد و زن              ردیف ردیف مقابلش ایستادن
چرتـکه گذاشته و حساب میکنه              به بنده هاش عطاب ، خطاب میکنه

میگه چرا این همه لج می کنید                راهتون و بیخودی کج می کنید
آیه فرستادم که آدم بشید                        با دلخوشی کنار هم جمع بشید
دلای غم گرفته رو شاد کنید                     با فکرتون دنیا رو آباد کنید
عقل دادم برید تدبر کنید                          نه اینکه جای عقل و کاه پر کنید
من که هواتون و همیشه داشتم                حتی یه لحظه گشنتون نذاشتم
اما شما بازی  نکرده باختید                    نشستید و خدای جعلی ساختید
یه جوع زمین و این همه شلوغی         

 این همه دین و مذهب دروغی
از توی جمع یکی بلند شد ایستاد       

 بلند بلند، هی صلوات فرستاد
از اون قیافه های حق به جانب             هم از خودی شاکی ، هم از اجانب
گفت که چرا هیشکی روسری سرش نیست  

 پس چرا هیشکی پیش همسرش نیست

چرا زنا اینجوری بدلباسن               مردی غیرتی کجا پِلاسن
خدا بهشن گفت تو بشین حرف نزن      

 اینجا که فرقی ندارن مرد و زن
یارو کنفت شد ولی از رو نرفت      

  حرف خدا از تو گوشاش تو نرفت
چشماش می چرخه نمی دونم چشمه 

 آهان ، می خواد یواشکی جیم بشه
دید یه کمی سرش شلـوغه خدا     

  یواش یواش شد از جماعت جدا
قراولا چند تا بهش ایست دادن    

 یا رو وا نستاد تا جلوش واستادن
فوری  در آورد واسشون چک کشید    

 گفت ببرید وصول کنید خوش باشید
اگر نَرَم حوریه دلگیر می شه 

  تو را خدا بزار برم دیر می شه
قراول حضرت حق دَمش گَرم   

  با رشوه خیلی کلون نشد نَرم
گوشای یارو گرفت تو دستش     

کشون کشون برد و یه جایی بستنش
رشوه ی حاجی رو ضمیمه کردن   

 توی جهنم اونو بیمه کردن
حاجیه داشت بلند بلند غُر می زد  

   داشت روی اعصابا تلنگر می زد
خدا بهش گفت دیگه بس کن حاجی   

به خورده هم حبس نفس کن حاجی
این همه آدم رو مُعَطل نکن  

  بگیر بشین اینقده کَل کَل نکن
یه عالمه نامه داریم نخونده     

 تازه هنوز کُرات دیگه مونده
نامه ی تو پُر از کـارهای زشــته             کی به تو گفته جات توی بهشته
بهشت جای آدمهای با حاله             

  وِلِت کنم بری بهشت، محاله
یادته که چقدر ریا می کـردی

بنده های ما رو سیا می کردی
تا یه نفر دو رو برت می دیدی        

 چقده و الضالین و می کشیدی
این همه که روزه و نوحه خوندی     

یه لقمه نون دست کسی رسوندی
هر کاری کردی بچه ها نوشتن          

میخوای خودت برو ببین تو زوم کَن
خلاصه وقتی یارو فهمید اینه               بازم درست نمی تونست بشینه
کاسه صبرش یه دفه سر می رفت   

 تا فرصتی گیر می آورد در می رفت
قیامته اینجا عجب جایی یه   

 جون شما خیلی تماشایی یه
از یه طرف کُلی کشیش آوردن   

کشون کشون همه رو پیش آوردن
گفتم اینارو که قطار کردن   

 بیچاره ها مَگه چیکار کردن
مامورهِ گفت می گم بهت من اَلان   

مفسد فی الاَرض که می گن همین هان

گفت که اینا بهشت فروشی کردن     

 بی خبرا خدا رو جوشی کردن
به نام دین حسابی خوردن اینها   

کفر ماها رو در آوردن اینها
بدجوری ژاندارک و اینا چِرزوندن     

زنده توی آتیش اونو سوزوندن
روی زمین خدایی پیشه کردن        

 خون گالیله رو تو شیشه کردن
اگر بهش بگی کلاتو صاف کن     

 بهت می گه بشین و اعتراف کن
به هو شنیدم ایست خبر دار دادن   

 نشسته ها بلند شدن و استادن
دیدم دارن تخت رَوون می یارن  

 فرشته ها، رو دوششون میارن
مونده بودم که این کیه خدایا      

 تو محشر این کارا چیه خدایا
فکر می کنید داخل اون تخت کی بود    

الان می گم یه لحظه، اسمش چی بود ؟
همون که کاراش عالی بود                

اون  که تو دنیا مثل توپ صدا کرد
همون که این لامپارو اختراع کرد     

 بگید بابا، توماس ادیسون دیگه
خدا بهش گفت دیگه پایین نیا           

 یه راست برو بهشت پیش انبیاء
وقت و تلف نکن توماس زود برو              به هر وسیله ای اگر بود برو 
باز حاجی ساکت نتونست  بشینه         

گفت که مفهوم عدالت اینه
توماس ادیسون که مسلمون نبود      

این بابا اهل دین وایمون نبود
یه رکعت هم نماز شب نخونده       

 با سیم میما ،شب رو به صبح رسونده
حرفای یارو که به اینجا رسید      

خدایه آهی از ته دل کشید
حضرت حق خودش رو جابجا کرد    

یه کم به این حاجی نگانگا کرد
با اینکه خیلی خیلی خسته هم بود     

خطاب بر بندهاش دوباره فرمود
شما عجب آدمایی هستید        

بابا، عجب جونِو َرایی هستید
هیفه که آدم خودش و پیر کنه            سوزنش فقط یه جاگیر کنه
می گید توماس من مسلمون نبود     

اهل نماز و دین و ایمون نبود
اولا از کجا می گیداین حرفو   

در بیارید  کَلِه یِ  زیر برفو
اون منو بهتر از شما شناخته   

دلیلشم این چیزایی که ساخته
درسته گفتم که عبادت کنید     

 نگفتم به خلق خدمت کنید !!!؟؟
توماس نه  بمب ساخته ، نه جنگ کرده       دنیا رو هم کلی قشنگ کرده
خدا برای حاجی آتش افروخت  

 دروغ چرا یه کم براش دلم سوخت
طفلی تو باورش چرقصرا  ساخته   

 اما به اینجا که رسیده باخته
یکی میاد یه حاله ای باهاشه        

 چقدر بهش میاد فرشته باشه
اومد رسید و دست گذاشت رو دوشم    

 دهانش و آ ورد کنار گوشم
گفت تو که کَلَت پُر قُرمه سبزیست              وقتی نمی فهمی بپرسی بد نیست
اون  که نشسته یک مقام والاست     

  مترجمه، رفیق حق تعالی
خود خدا نیست  ، نمایندشه                 مورد اعتمادشه بندشه
خدای لم یلد که دیدنی نیست        

صداش با این گوشا شنیدنی نیست
شما زمینی ها همش همینید             

 اون ور میزی روخدا می بینید
همینجوری می خواست بلند  بشه   

  نم نم گفت پاشو   باید بری جهنم
وقتی دیم منم گرفتار شدم        

داد کشیدم یک دفعه بیدار شدم

شاعر:

خلیل جوادی