حمید

پیام من نظریه نیست - نوعی کیمیاگری است دانش تحول روحانی است بنابر این فقط آنان که مایلند بر آنچه هستند بمیرند و دوباره متولد گردند... فقط این مردم با شهامت معدودند که آماده شنیدن پیام من هستند ---اشو باگوان راجنیش---

نکته مهم: «رو سوره یوسف خوان تا بشنوی از قرآن .... حق است حدیث عشق، افسانه چرا باشد؟» ....... این کلوب محلی برای گفتگوی سالم پیرامون موضوع عشق و دوست داشتن است. کسانی که به هر دلیل این فضای سالم را ناسالم کنند در ابتدا نوشته های آنها حذف خواهد شد و در صورت تکرار بدون تذکر قبلی دسترسی آنها به این کلوب مسدود خواهد شد. اینجا محلی برای گفتگوی سالم است نه جائی برای گشودن عقده های فروخورده بعضی افراد بی شخصیت که با گفته های زشت و خارج از ادب خود، شخصیت پست و همت حقیر خود را به هزار زبان در پیش چشم همه فریاد می کنند. اینجانب تنها به قصد سالم سازی این مجال گفتگو بوده است که معاونت این کلوب را پذیرفتم. و تازمانی که معاون باشم اجازه نخواهم داد که فضای بحث سالم به واسطه حضور ناسالم برخی افراد از میان برود.اگر به خدا و روز جزا معتقدید که باید بدانید که در پیشگاه خداوند باید که پاسخگوی گفتار خود باشیم. و اگر به خدا و روز جزا اعتقادی ندارید حداقل در دنیا انسانی آزاده و باشرف باشید. شرف ندارد آنکس هرزه گوئی می کند و به هرزگی دعوت می کند. و آنکس که شرف ندارد، هیچ کس از شر او در امان نخواهد ماند. پس بهترین روش حذف این افراد از جمع است. قرار نیست همه ما مثل هم فکر کنیم. من شخصا با بسیاری از مطالبی که در اینجا عنوان می شود از نظر منطقی مشکل اساسی دارم و آنرا درست نمی دانم. اما از نگاه معاون این کلوب، مباحثی که پیرامون موضوع این کلوب باشد، در فضائی اخلاقی و سالم و مودبانه مطرح شوند، حق مطرح شدن دارند، گرچه با سلیقه شخصی من همخوانی نداشته باشند. اینها نیز جزئی از این جامعه و جزئی از حقائق این جامعه هستند. گرچه من به شخصه بسیاری از تیپ ها و سخنها را نمی پسندم. اما اگر به واقع قصد اصلاح داشته باشیم، راه آن از مسیر حذف و داغ و درفش نمی گذرد. افکار و سلیقه های مختلف باید بتوانند با هم گفتگو و تعامل کنند. نقد و انتقاد و رد کردن یک عقیده در هنگام بحث و نقد و گفتگو است و در جای خود برای روشن شدن صحیح از غلط لازم است. منظور از احترام گذاشتن به عقائد و اینکه حق طرح شدن دارند این نیست که همه آنها درست است. منظور این است حد و حدود هر امری رعایت شود. حد و حدود رد کردن و نفی کردن و انتقاد و ... همه و همه مخصوص محل بحث و انتقاد است. اما از نگاه حقوق اجتماعی، همه آنها حق مطرح شدن و به نقد کشیده شدن دارند. از منظر نگاه حقوق اجتماعی، مانند انسانها که جدای از منظر ارزش اجتماعی آنها، همه حقوق انسانی برابر دارند، اندیشه ها نیز به همین روال حق مطرح شدن و نقد شدن دارند. گرچه ما آنها را نپسندیم یا قبول نداشته باشیم. اما شرط همه اینها رعایت ادب و حدود و عرف اجتماع است. هر آنچه پا از محدوده عرف و ادب بیرون گذارد، پذیرفته نیست و من به عنوان معاون این کلوب بدون اخطار قبلی آنرا حذف خواهم کرد. این حق همه است که از محیط سالمی برای گفتگو برخوردار باشند. بی ادبی و بی حرمتی تجاوز به حقوق دیگر اعضا است. کسی که مسئول حفظ حقوق اعضا است اگر مسئولیت خود را درست انجام ندهد در حق اعضا خیانت کرده است. البته توجه دارم که این مجال، و این سایت و این کلوب، مجال بسیار کوچک و محدودی است. شاید برخی تصور کنند که معاون کلوب قضیه را خیلی بزرگ کرده است. اما حقیقت این است که این مجال بسیار کوچک، برشی است از زندگی واقعی و فرصتهای بسیار بزرگ در زندگی. برای آنکه بتوانیم کارهای بزرگ و فرصتهای بزرگ را غنیمت شماریم و درست عمل کنیم، باید که در ابتدا در فرصتهای کوچک بدست آمده، درست عمل کرده باشیم تا تمرینی باشد برای استفاده از موقعیتهای بزرگ. کار درست را باید بزرگ شمرد، گرچه در ظاهر کوچک و خرد به نظر آید. پاورقی: کسانی که از عکسهای خلاف ادب و اخلاق استفاده کنند دسترسی آنها به این کلوب بدون تذکر حذف خواهد شد.موفق باشید.شب چراغ _ معاون کلوب عشق و دوست داشتن

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی است

معنای رفاقت را نمیدانی وارد نشو...!

مدیتیشن حالتی از بی ذهنی است.حالتی است از آگاهی بی اندازه خالص.

مختصری از احوال مولانا زادگاه مولانا: جلال‌الدین محمد درششم ربیع‌الاول سال604 هجری درشهربلخ تولد یافت. سبب شهرت او به رومی ومولانای روم، طول اقامتش‌ و وفاتش درشهرقونیه ازبلاد روم بوده است. بنابه نوشته تذكره‌نویسان وی درهنگامی كه پدرش بهاءالدین از بلخ هجرت می‌كرد پنجساله بود. اگر تاریخ عزیمت بهاءالدین رااز بلخ در سال 617 هجری بدانیم، سن جلال‌الدین محمد درآن هنگام قریب سیزده سال بوده است. جلال‌الدین در بین راه در نیشابور به خدمت شیخ عطار رسید و مدت كوتاهی درك محضر آن عارف بزرگ را كرد. چون بهاءالدین به بغدادرسیدبیش ازسه روزدرآن شهراقامت نكرد و روز چهارم بار سفر به عزم زیارت بیت‌الله‌الحرام بر بست. پس از بازگشت ازخانه خدا به سوی شام روان شد و مدت نامعلومی درآن نواحی بسر برد و سپس به ارزنجان رفت. ملك ارزنجان آن زمان امیری ازخاندان منكوجك بودوفخرالدین بهرامشاه‌نام داشت، واو همان پادشاهی است حكیم نظامی گنجوی كتاب مخزن‌الاسرار را به نام وی به نظم آورده است. مدت توقف مولانا در ارزنجان قریب یكسال بود. بازبه قول افلاكی، جلال‌الدین محمددرهفده سالگی ‌درشهرلارنده به‌امرپدر، گوهرخاتون دخترخواجه لالای سمرقندی را كه مردی محترم و معتبر بود به زنی گرفت و این واقعه بایستی در سال 622 هجری اتفاق افتاده باشد و بهاءالدین محمد به سلطان ولد و علاءالدین محمد دو پسر مولانا از این زن تولد یافته‌اند. رحلت مولانا درسال672وجودمولانا به ناتوانی گرائید ودر بستر بیماری افتاد و به تبی سوزان و لازم دچار گشت و هر چه طبیبان به مداوای او كوشیدند و اكمل‌الدین و عضنفری كه از پزشكان معروف آن روزگاربودند به معالجت او سعی كردند، سودی نبخشیدتادر روزسكشنبه پنچم ماه جمادی‌الاخر سال672 روان پاكش از قالب تن بدرآمد و جان‌به‌جان آفرین تسلیم كرد. اهل قونیه ازخردوبزرگ درتشییع جنازه ‌او حاضرشدند و حتی عیسویان و یهودیان در ماتم او شیون و افغان می‌كردند. شیخ صدرالدین قونوی برمولانا نماز خواند و سپس جنازه او ا برگرفته و با تجلیل بسیار در تربت مبارك بر سر گور پدرش بهاءالدین ولد به خاك سپردند. پس از وفات مولانا،علم‌الدین قیصر كه از بزرگان قونیه بود با مبلعی بالغ بر سی‌هزار درهم بر آن شد كه بنائی عظیم بر سر تربت مولانا بسازد. معین‌الدوله سلیمان پروانه كه از امیران زمان بود،او را به هشتاد هزار درهم نقد مساعدت كردوپنجاه هزاردیگربه حوالت بدو بخشید و بدین‌ترتیب تربت مبارك كه آنرا قبه خضراء گویند بنا شد و علی‌الرسم پیوسته چند مثنوی خوان و قاری بر سر قبر مولانا بودند. مولانادرنزد پدرخود سلطان‌العلماء بهاءالدین ولدمدفون است واز خاندان و كسان وی بیش از پنجاه تن در آن بارگاه به خاك سپرده شده‌اند. بنا به بعضی از روایات،ساحت این مقبره پیش ازآمدن بهاءالدین ولد به قونیه به نام باغ سلطان معروف بود و سلطان علاءالدین كیقباد آن موضع را به وی بخشید و سپس آنرا ارم‌باغچه می‌گفتند. افلاكی در مناقب‌العارفین می‌نویسد كه:«افضل‌المتأخرین نجم‌الدین طشتی روزی در مجمع اكابر لزیفه می‌فرمودند كه در جمیع عالم سه چیز عام بوده چون به حضرت مولانا منسوب شد خاص گشت و خواص مردم مستحسن داشتند: اول‌كتاب مثنوی‌است كه هردومصراع رامثنوی می‌گفتند،دراین زمان چون‌نام مثنوی گویند عقل به بدیهه حكم می‌كند كه مثنوی مولاناست.دوم:همة علمارا مولانا می‌گفتند،درین خال چون نام مولانا می‌گویند حضرت او مفهوم می‌شود. هركورخانه‌راتربت می‌گفتند،بعدالیوم‌چون یادتربت می‌كنندوتربت می‌گویند،مرقد‌مولاناكه‌تربت است معلوم می‌شود». پس از رحلت مولاناحسام‌الدین چلبی جا نشین وی گشت. چلبی یا چالابی كلمه‌ای است تركی به معنی آقا وخواجه ومولای من، واصل آن چلب یا چالاب به معنی معبود ومولاوخدااست درتركیه غالبأاین لغت عنوان بر پوست تخت نشینان وجانشینان مسندنشینی مولانا اطلاق می‌شود حسام ا لدین در683 هجری در گذشت وسلطان ولد پسر مولانا با لقب چلبی جانشین وی گشت .سلطان ولدكه مردی دانشمد وعارفی متتبع بود تشكیلات درویشان مرید پدرش را نظم‌وترتیبی تازه دادوبارگاه مولانارامركزتعلییمات آن طایفه ساخت. پس ازمرگ ودر 710 هجری پسرش اولو عارف چلبی جانشین اوشد. پس ازوی درسال720هجری برادرش شمس‌الدین امیرعالم پیشوای‌دراویش مولویه گشت .وی درسال 734 هجری در گذشت. درزمان اوخانقاه‌های فراوانی دراطراف واكناف آناطولی برای دراویش مولویه ساخته شد، وبارگاه مولانا به صورت مدرسه‌ومركزتعلیمات صوفیان‌درآمدوزیارتگاه اهل معرفت ازترك‌وعرب وعجم گردید .شمار چلبیانی كه پس ازمولانا پیاپی برتخت پوست درویشی اونشسته‌اند تا1927 به سی و دو تن میرسد .دراین این سال این بارگاه تبدیل به موزه شد وموزه مولانا نام گرفت