نمیخواستم با چیز دیگری شروع كنم و حرف دیگری بزنم

بلكه فقط میخواستم بگم :

بنام خدا

به نام خـودش آغاز كردم و برای من این آغاز یك سفر بی انتهاست. مثل یك سفر اسرار آمیز كه از همین شروعش كلی سؤال تو ذهنم ایجاد كرده.

میخواید یكیش رو بگم؟ مثلا تا به حال فكر كردید كه چرا بعضی ها، بعضی وقتها كارشون رو با «نام خدا» شروع میكنند؟

چرا با (نام خدا) شروع می كنند؟

چرا (نام خدا )؟

( نام خدا )

( خدا  )

خود آ

به خود آ

به خود بیا و ببین كه كیستی؟

ببین كه به كجا خیره ای و به دنبال چیستی؟

كه (( تو همانی كه به دنبال آنی ))

ما سعی داریم خدا را کشف کنیم ؛ و در سراسر گیتی در جستجوی او هستیم.اما جستجوی او را در درون خود،  به عنوان هسته اصلی وجود نادیده گرفتیم.

آن چه را كه می جویی، هرگز در بیرون از خود نخواهی یافت. آن چه را كه میجویی، همان جوینده است كه تویی .كمانگیر، خود را نشانه گرفته است و نمیداند.آن چه كه تو به آن محتاجی، دانش نیست، بلكه بیداری ست.. آن چهرا كه در تو نیم خفته آرمیده است ،بیداركن، گمشده خویش را یافتهای.. خدواند خورشیدی ست كه از پشت پلك هایتو طلوع می كند. خدا درنگاه تو نشسته است. او منتظر بیداری توست. بیداری تو ، طلوع خداوند است..

تو خودت را از خودت خالی می كنی. تنها كاری كه باید انجام دهی همین است: باید خودت را از خودت خالی كنی. آنگاه كه خالی شوی، رویدادی اسرارآمیزو وصف ناپذیر رخ می دهد. چیزی از فراسو در تو نازل می شود. نیرویی ناشناخته از راه تو به آواز در می آید. از راه تو به رقص در می آید. این نیروی ناشناخته همان خداست.

درود و بدرود