پریشان کن سر زلف سیاهت شانه اش با من....سیه زنجیرگیسو باز کن دیوانه اش با من

 که میگوید که مِی نتوان زدن بی جام و پیمانه....شراب از لعل گلگونت بده پیمانه اش با من

 ز سوز عشق لیلی در جهان مجنون شد افسانه... . تو مجنونم بکن از عشق خود افسانه اش با من

بگفتم صید کردی مرغ دل نیکو نگه دارش...سر زلفش نشانم داد و گفتا لا نه اش با من

 زترک مِی اگر رنجید از من پیر میخانه....نمودم توبه زین پس رونق میخانه اش با من