من همان سایه ام که پس از گسترش کویر ها و انسداد قنات ها ،
کنار بابونه ای مجروح به زمین فرو رفته ام
اینک این هیات آیینه ای من است
من از مومیایی خاک به در آمده ام
از خیالات ابر گیر و مه آلود وارسته ام و اکنون در سرزمینی سکونت دارم
که اسباب بازی کودکانشان زمان است
دیگر مرا در حزن بجویید
که آوای من از فراسوی ابرها می آید...
.
.
. | 
