به من گفت: اگر خوب نیستی، بد نباش!

خداست دیگر، از این نوع شوخی ها داریم با هم ...

خدا، امروز صبح از خواب بیدارم كرد و گفت: همبازیم می شوی؟

حوصله نداشتم اما وقتی چشمانش را دیدم، دلم سوخت و پذیرفتم...

او مرا به آستان زندگی آورد،

نفس داد به سینه ام،

ضربان بخشید به قلبم،

حركت به دستانم، پاهایم،

خدا مرا روح بخشید، حس داد،

و در زمینی كه چمن هایش بوی ابدیت می داد،

به بازی روزگار دعوت كرد...

خدا همبازی خوبی است،

تقلب نمی كند، جر نمی زند،

هر چند تا باشیم ما، خدا یكی است،

بازی كردن با خدا را دوست دارم،

باعث كمال می شود...

خدا پرسید: شنیده ام قرار است سمت خانه ما بیایی؟

گفتم: آری! اگر خدا قسمت كند ...

گفت: بیا ...

یادم رفت بگویم برایتان كه

خدای من خانه ای دارد وسیع،

در دل من،

جایی كه هر روز به طوافش می روم،

با آغوش باز، چشمانی باز و ...

كعبه ایست از جنس احساس،

چشمه زمزمی هم دارد،

گاهی اشك ...

خدایم، پرودگار چهار فصل است،

پروردگار فصل پنجمم حتی...

خدای من خدای همه فصول است ...