و چرا فکر میکردم تو همونی بودی که من همیشه درخیالم می دیدم. عاشق عاشق. کاش میتونستم تو رو همونطور که هستی تعریف کنم. سرد و بی احساس مثل یخ که اگه کمی گرما بخودش ببینه حاضره آب شه اما از معنای یخ بودنش کم نشه و در دنیای بی مهر تو جایی برای من نبود.

اون بند جرمی یادت هست؟ دستکشهای مشکلی چرمت و تموم اون چیزای بی ارزشی که من چه ابلهانه زمانی آرزو داشتم بجای اونها باشم. آخه تو اونا رو بیشتر از من دوست داشتی.