بابا مُردیم از بس كه از این مسئولین در سال پاسخگوئی جواب شنیدیم اون هم جوابهای جورواجور كه بر می گشت به سبك و رویه و همچنین مقتضای زمان و مكان.

ما هم خیلی تجربه از جواب دادن مسئولین بدست آوردیم كه می خواهیم تجاربمون رودر اختیارتون بذاریم.

بنابراین به نكات و راههای زیر توجه خاصی مبذول فرمائید كه البته قبل از آن مواد و امكانات لازم برای نكات زیر را فرا بگیرید: 1- مسئولی بیكار كه فكی لرزان و پركار داشته باشد و همچنین قوه تخیل و فن بیان خوبی داشته باشد. 2- شخص یا اشخاص بیكاری كه حوصله پرسیدن و انتقاد از مسئول مورد نظر را داشته باشد. 3- سوژه مناسب برای پرسیدن 4- كلاه ایمنی و سپر برای پرسشگر در هنگام مراجعه 5- پتو ، متكا و لوازم خواب به مقدار كافی 6- آب كافی برای آبیاری علفهایی كه زیر پای پرسشگر سبز خواهند شد. 7- كفش مناسب ضدسایش 8- عینك آفتابی برای جلوگیری از شناسائی

نكات و راههای مورد نظر (بیشتر برای مسئولین):

حتی الامكان از پذیرفتن اشخاص مجهول الهویه نامعلوم الحال خودداری شود زیرا ممكن است سوالهای بی ربطی از شما بپرسند كه همه وقت شما را بیهوده تلف كند و هم باعث بالا رفتن آمپر ماشین مدل بالایتان (مانند زانتیا – پرشیا – ماكسیما و ...) شود

در صورتیكه كمی معتدل تر هستید و می خواهید تعدادی از اشخاص نامعلوم الحال را به دفتر خود راه دهید سعی كنید آنها را طوری انتخاب كنید كه از نظرIQ و فن بیان در سطح پائینتری نسبت به شما قرار داشه باشند و همچنین این انتخاب را به نوعی تصادفی جلوه دهید.

در صورتیكه از سوی اشخاص ناشناس نامعلوم الحال سوالی از شما پرسیده شد در مرحله اول تقصیر را گردن فلان مسئول دیگر یا فلان مسئول اداره دیگر بیندازید.

در مرحله بعد اگر دیدید كه فرد مورد نظر با این صحبتها قانع نمی شود چنین وانمود كنید كه مسئله در حال پیگیری است و یا پیگیری خواهد شد و بگوئید قابل حل است .

اگر باز هم با این حرفها قانع نشد مسئله را به فرهنگ جامعه ربط دهید ، اصولا" هر مسئله ای كه قابل حل نیست برمی گردد به اینكه فرهنگ سازی مناسبی صورت نگرفته است شما هم از این اصل ما كه به اصل گریزگاه معروف شده است استفاده كنید و به فرد مورد نظر بگوئید كه حل این مسئله احتیاج به فرهنگ سازی دارد و ما هم به تنهایی قادر به فرهنگ سازی نیستیم و همت همه ارگانها و مردم را می طلبد و همچنین فرهنگ سازی نیاز به زمان دارد و نمی توان یك شبه فرهنگ سازی كرد.

در مرحله بعد اگر مشاهده شد كه فرد مورد نظر خیلی سمج تر از این حرفهاست مسائل بی ربطی را به آنها نسبت دهید كه از گذشته ناشی می شود. همچنین در این مرحله می توانید به نحوه لباس پوشیدن و نوع ریش گذاشتن آنها گیر داده و انها را بز و كرّه خطاب كنید. این مرحله معمولا" توسط اشخاصی صورت می گیرد كه خودشان ریش قشنگ مسئله بوده و همچنین خود بز و كرّه باشند و این لقب را به دیگران نسبت می دهند.

این مرحله ، هم مرتبه مرحله گذشته است . در این مرحله هنگام شنیدن سوال كمی خود را خونسرد و انتقاد پذیر نشان دهید اما به یكباره از آنها شاكی شده و آنها را مورد بازخواست قرار دهشد كه چرا به شما توهین كرده است و همه حرفهای او را غیر واقعی ، تهدید آمیز و افترا جلوه دهید.

این مرحله آخرین مرحله از تجارب ماست. در این روش شما می بایست بعد از اینكه خود را خونسرد جلوه داده و طرف مقابل را كلی تحویل می گیرید ، 5 دقیقه بعد از شنیدن سوال مثل لبو قرمز شده ، مثل موتور ژیان كه در سربالایی داغ كرده و آمپر بچسابند و هر چه از دهنتان خارج می شود چی توهین آمیز و چه غیرتوهین آمیز بگوئید. و انتقادات قبلی آنها را كه به نظر شما غیراصولی بوده و باعث تخریب چهره شما شده است به آنها گوشزد كنید و بگوئید كه شما به جز انتقادات تخریبی چیز دیگری ندارید.

البته در این مرحله باید حواستان كاملا" جمع باشد تا مبادا طرف مورد نظر خبرنگار بوده و یا واكمن همراه خود داشته باشد و حرف های شما را ضبط كند و بعدا" بر علیه تان مورد استفاده قرار دهد.

در پایان باید گفت اگر مراحل و روشهای بالا را مورد نظر قرار داده و به آنها عمل كنید شما یك مدیر موفق هستید كه توانسته اید به طور كامل و جامع در سال پاسخگوئی ، پاسخگوی آحاد مردم باشید. نتیجه اخلاقی: توهین و افترا در پاسخ به افراد سمج و منتقد بسیار روا و به جا است.نتیجه سیاسی : مدیر موفق كسی است كه می تواند مخ پرسشگر یا منتقد را به كار گرفته و آن را بپیچاند.نتیجه علمی : قبل از پاسخ دادن بازجوئی از طرف مورد نظر لازم است تا مبادا واكمن دوربین و ... به همراه داشته باشد.