عبدالرضا امیدپرشیای سابق

سوگند به هر چهارده آیه نور ، سوگند به زخم‌های سرشار غرور ، آخر شب سرد ما سحر می‌گردد ، مهدی به میان شیعه برمی‌گردد

سلامی ناب از جنس اقاقی به شیرینی آی مشک ساقی سلامی از کران ها بی کران تر به ارباب ز مادر مهربان تر این کلوب در روز ولادت امام حسن علیه السلام با تیم جدید شروع به کار کرده تا شاید بتواند با شعار "اللهم عجل لولیک الفرج " عطر ظهور را به مشام عالم و عالمیان برساند. انشاالله .. اللهم عجل لولیک الفرج

مروری بر شعر و ادبیات فارسی

امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى در شهر مدینه بدنیا آمد. پدر ایشان امام موسى بن جعفر(ع)، یعنى امام هفتم شیعیان و مادرشان بانویى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) یا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ایشان، یعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسید. نام ایشان (على ) است، ولى بر اساس شیوه اى كه در میان اعراب مرسوم است، به ایشان (ابوالحسن) مى گفتند. این گونه اسمها را (كنیه) مى نامند. علاوه بر نام و كنیه، گاه عنوان دیگرى نیز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گویند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترین این القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غریب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معین الضعفاء) است. نامیدن هر فرد به این نامها، یعنى اسم، كنیه و لقب دلیل خاصى دارد. گفته اند كه ایشان را به این جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از ایشان راضى است. دوران كودكى و جوانى امام در مدینه گذشت. اخلاق نیكو، دانش فراوان، ایمان و عبادت بسیار از ویژگى هایى بود كه امام را مشخص می ساخت. و ...

دلم میخواست یک جمع اهل دل بودن تا ساعت ها مینشستم و این شعر ولی خدا را براشون تفسیر میکردم. بند به بند نکته و درس اخلاق. این شعر برای تمام عمر من کافیه. ما خیل بندگانیم ما را تو می‌شناسی هر چند بی‌زبانیم، ما را تو می‌شناسی ویرانه‌ایم و در دل گنجی ز راز داریم با آنکه بی‌نشانیم، ما را تو می‌شناسی با هر کسی نگوئیم راز خموشی خویش بیگانه با کسانیم ما را تو می‌شناسی آئینه‌ایم و هر چند لب بسته‌ایم از خلق بس رازها که دانیم ما را تو می‌شناسی از قیل و قال بستند، گوش و زبان ما را فارغ از این و آنیم ما را تو می‌شناسی از ظن خویش هر کس، از ما فسانه‌ها گفت چون نای بی‌زبانیم ما را تو می‌شناسی در ما صفای طفلی، نفسرد از هیاهو گلزار بی‌خزانیم ما را تو می‌شناسی آئینه‌سان برابر گوئیم هر چه گوئیم یکرو و یک زبانیم ما را تو می‌شناسی خطّ نگه نویسد حال درون ما را در چشم خود نهانیم ما را تو می‌شناسی لب بسته چون حکیمان، سر خوش چو کودکانیم هم پیر و هم جوانیم ما را تو می‌شناسی با دُرد و صاف گیتی، گه سرخوش است گه غم ما دُرد غم کشانیم ما را تو می‌شناسی از وادی خموشی راهی به نیکروزی است ما روز به از آنیم ما را تو می‌شناسی کس راز غیر از ما نشنید بس «امینیم» بهر کسان امانیم ما را تو می‌شناسی

دوستانی که طراحی وب سایت میکنید حتما عضو شوید ;)