چنان دل كندم از دنیا كه شكلم شكل تنهاییست/ ببین مرگ مرا در خویش كه مرگ من تماشایست/

مرا در اوج میخواهی تماشا كن تماشا کن / دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا كن/ در این دنیاكه

حتی ابر نمی گرید به حال من/ همه از من گریزانند تو هم بگذر ز نام من/ گره افتاده در كارم به خود

كرده گرفتارم/ به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم